زیباترین احساساتم، گفتن دوست داشتن تو بود ...

زیباترین انتظار زندگیم، حسرت دیدار تو بود ...

زیباترین لحظه زندگیم، لحظه با تو بودن بود ...

زیباترین هدیه عمرم، محبت تو بود ...

زیباترین تنهاییم، گریه برای تو بود ...

زیباترین اعترافم . . . . 

عشق تو بود . . .

نبود در تار و پودش           ديدي گفت عاشقه عاشق

@@@@@@@@   نبودش  @@@@@@@@@@

امشب همه جا حرف  از آسمون و مهتابه  ،  تموم خونه ديدار اين خونه

فقط  خوابه ، تو كه رفتي هواي  خونه تب داره ،داره  از درو ديوارش غم

عشق تو مي باره،دارم مي ميرم از بس غصه خوردم،بيا بر گرد تا ازعشقت

نمردم،همون كه فكرنمي كردي نمونده پيشت،ديدي رفت ودل ماروسوزوندش

حيات خونه دل مي گه درخت هاهمه خاموشن،به جاي كفتروگنجشك كلاغاي

سياه پوشن ،چراغ  خونه  خوابيده  توي  دنياي خاموشي،ديگه  ساعت رو

طاقچه شده كارش فراموشي ، شده كارش فراموشي  ،  ديگه  بارون  نمي

باره  اگر چه  ابر سياه ، تو كه  نيستي توي اين خونه،ديگه  آشفته

بازاريست ، تموم  گل ها  خشكيدن مثل خار بيابون ها، ديگه  از

رنگ  و رو رفته ، كوچه و خيابون ها ،،، من گفتم و يارم گفت

گفتيم و سفر كرديم،از دشت شقايق ها،با عشق گذركرديم

گفتم اگه من مردم ، چقدر به من وفاداري، عشقو

به فراموشي ،چند روزه تو مي سپاري

گفتم كه تو مي دوني،سرخاك

تو مي ميرم ، ولي

تا لحظه مردن

نمي گيرم

دل از

 تو

یکی بود یکی نبود اونی که بود تو بودی و اونی که نبود من بودم!

یکی داشت و یکی نداشت ، اونی که داشت تو بودی و اونی که نداشت من بودم!

یکی خواست و یکی نخواست ، اونی که خواست تو بودی و اونی که بی تو بودن را نخواست من بودم!

یکی آوردو یکی نیاورد ، اونی که آورد تو بودی و اونی که جز تو به هیچ کس ایمان نیاورد من بودم!

یکی برد و یکی باخت ، اونی که برد تو بودی و اونی که دل به تو باخت من بودم!

یکی گفت و یکی نگفت اونی که گفت تو بودی ، اونی که "دوستت دارم" رو به هیچ کس جز تو نگفت من بودم.

دوست دارم از این دنیا برم و هرگز روز جدایی رو نبینم

این دنیا به درد عاشقا نمی خوره

زندگی تو این دنیا برای عاشقا 

انتظار 

صبر 

دوری

خستگی

تنهایی

و

.

.

.

غم نگو ، غصه نگو ، وقتي دلت پيش منه

دست به دست من بده ، پا به پاي من بيا
بخون امروز مال عشق ، بگو فردا مال ماست
تازه شو مثل ترانه تازه شو
پر آوازت و آسمون بده
فرصت گفتنو از خودت نگير
واژه هاي خسته رو امون بده
بگو از روشن بارون خدا
بگو از سبزي خاك و خاطره
از نسيم نفس سنگ و درخت
بگو از شبنم پشت پنجره

•  تنهائي را دوست دارم چون بي وفا نيست
•  تنهائي را دوست دارم چون تجربه اش کرده ام
• تنهائي رادوست دارم چون عشق دروغين درآن نيست
•  تنهائي را دوست دارم چون خدا هم تنهاست
• تنهائي را دوست دارم چون در خلوت وتنهائيم در انتظار خواهم گريست وهيچ کس اشکهايم را نميبيند

 اما از روزي که تو را ديديم نوشتم ازتنهائي بيزارم

به چشمي اعتماد کن که به جاي صورت به سيرت تو مي نگرد ، به دلي دل بسپار که جاي خالي برايت داشته باشد و دستي را بپذير که باز شدن را بهتر از مشت شدن بلد است

کاش باران بودم تا غبار غم هايت رو مي شستم ،

 اي كاش نسيم بودم تا صورتت را نوازش كنم ،

 اي كاش گل بودم تا يكي از غنچه هايم را به تو هديه مي دادم

 اما افسوس

 نه بارانم نه نسيم و نه گل  ام

 هر چه هستم تو را دوست دارم

نمیزارن با تو باشم

با تو که با من مهربونی

نمیزارن از تو باشم

از تو که حرفم و از تو چشام می خونی

این دروغ که شنیدی من از تو دل بریدم

به خدا من بدون تو یه لحظه نفس راحت نکشیدم

در شيريني بوسه عشق غرق بوديم ...

كه ناگهان شوري اشك را بر لبانم احساس كردم و فهميدم كه اين بوسه جدائيست

هيچ کس اشکی برای ما نريخت

هر که با ما بود از ما می گريخت

چند روزی است حالم ديدنيست

حال من از اين و آن پرسيدنيست

گاه بر روی زمين زل مي زنم

گاه بر حافظ تفاءل مي زنم

حافظ ديوانه فالم را گرفت

يک غزل آمد که حالم را گرفت:

ما زياران چشم ياري داشتيم ... خود غلط بود آنچه مي پنداشتيم

تقصير دلم چيست اگر روی تو زيباست،

حاجت به بيان نيست که از روی تو پيداست،

من تشنه يک لحظه تماشای تو هستم،

افسوس که يک لحظه تماشای تو روياست

اگه دلم تنگ مي شه خيلي برات منو ببخش .. ...

اگه نگام گم مي شه تو شهر چشات منو ببخش ....

منو ببخش اگه شبا ستاره ها رو مي شمرم .....

اگه همش پيش همه بهت مي گم دوست دارم .....

منو ببخش اگه برات سبد سبد گل مي چينم .......

منو ببخش اگه شبا فقط تو رو خواب مي بينم .......

منو ببخش اگه تو رو مي سپرمت دست خدا .......

اگه پيش غريبه ها به جاي تو مي گم شما .......

منو ببخش اگه واسه چشماي تو خيلي كمم ......

تو يه فرشته اي و من خيلي باشم،يه آدمم ......

منو ببخش اگه فقط مي خام بشي مال خودم ......

ببخش اگه كمم ولي زيادي عاشقت شدم 

خدايا ...
 بهم نزديک شو     عظمتت رو بهم نشون بده     چرا اخيرا دستام احساس سبکي نمي کنن بار دستام زياد شده ديگه طاقت نداره ...
 صداي دستامو بشنو وقتي آه ميکشه, وقتي صدات مي زنه ,به دستاي منم جواب رحمت بده چون در رحمان بودن تو شکي نيست

خدايا ...
 بيناييم رو بهم برگردون , به چشمام دوباره روشنايي بده, بذار ببينم عظمت بارگاه کبريايتو... بذار براش گريه کنم  .... بذار فرياد اين بغض خفه کننده و عذاب آور به صدا دربياد
بذار يه نفر هم که شده بفهمه اين بنده هميشه گناه کارت چيزي داره به نام  احساس ... به نام دل ... به نام رحم ... به نام صفا ...

خدايا ...
بذار وقتي خواستي اين زندگي اين نعمتي رو که با لطف و عطوفت بهم دادي رو بگيري, وقتي خواستي اين مخلوق رو به طرف خودت برگردوني , وقتي خواستي اسمم رو از خوشه هاي اين مزرعه پاک کني ,حکم يک آفت رو نداشته باشم ... بذار اون موقع به پشت سرم نگاه کنم و حسرت نخورم بذار آسموني باشم و مثل يک فرشه با لبخندي رويايي به طرفت پرواز کنم

خدايا ...
دلم برات تنگ شده
               يه نگاه ديگه به اين پايين بنداز
                                     يه بار ديگه صدام کن                 
                                                         بذار صداتو بشنوم
            يه بار ديگه ديگه نگام کن
                         بذار انعکاس نگاهت رو توي دلم احساس کنم
                                                               يه بار ديگه دستامو بگير
                                                                       بذار پاکي دستاتو دوباره احساس کنم

                      
                              بذار عطر و صفا تو دوباره حس کنم
ميخوام داد بزنم :" ای عزيز ...ای دوست ... ای عشق ...اهاي خالق ... آهاي ...آهاي

دلم برات تنگ شده
   يه نگاه ديگه به اين پايين بنداز
      به روح مسافر خودت يه سري بزن   ..."
  
                                                                     شيرينِ هميشه تلخت
                                                                     از زمين 
                                                                     با پست پيشتاز

                  اگه دوست داشتی بگو بازم بگم
                          که هنوز دوسِت دارم
                                  تو قلبمی
                       برای خوشبختیتم دعا کنم

هرروز که میگذره عوض این که احساسم نسبت به تو کم بشه بیشتر میشه . هرروز که میگذره بیشتر از دیروز دوستت دارم. با اینکه نیستی با اینکه بیشتر از یکساله ندیدمت ... هیچ چیز در من تغییر نکرده ... فقط شاید یه کم غمگینتر شده باشم ... شاید دستهام سردتر شده باشه ... اما تو هنوز هم تو اوجی ... همونجایی که بودی  ... همیشه می مونی  ... مهم نیس من کجا هستم این مهمه که تو همیشه با منی ... همه جا ... همه جا.

نمیدونم چرا اینقدر دوستت دارم ... اینقدر که حتی نمی تونم باور کنم ...مگه میشه کسی اینقدر عزیز بشه که تو شدی؟ ... نمیدونم ...نمیدونم ... فقط میدونم دوستت دارم ...فقط می دونم هیچ چیزی جای تورو پر نمی کنه حتی اگر همه چیز در حد ایده آل باشه بازم جای خالی تو حس میشه .

نمیدونم تو کی هستی و چه نیرویی داری ... فقط میدونم من اسیر اون جفت چشمهام ... اما نه ... وقتی خوب فکر می کنم می بینم اون چیزی که منو اینطور به تو وابسته نگه داشته چشمهات نیست ... مطمئنم ... میدونی؟ ... وقتی فکر می کنم به یکسال پیش که با تو آشنا شدم ... تو هیچ وقت نتونستی برای دیدنم بیای اینجا اما من تموم کوچه ها و خیابون ها رو با یاد تو قدم زدم برای همینه هرجا که میرم تورو اونجا می بینم ... با تو توی همه ی خیابونها و کافی شاپ ها و پارکها خاطره دارم ... حتی توی همه گلفروشی ها ... همون هایی که به یادت ازشون برات گل می خریدم و میگذاشتم گوشۀ اتاقم تا خشک بشه و یه روز که اومدی همشو بهت بدم ... اون چیزی که منو اینطور پا بند تو می کنه مطمئنا صورت تو نیست ... وقتی خوب فکر می کنم می بینم حتی دلتنگ چشمهات هم نیستم بلکه دلتنگ اون حسی ام که چشمات به من منتقل می کردن ... دلتنگ اون حال و هوام ... حالا دیگه مطمئن شدم عشقم از جنس گوشت و پوست و خاک نبوده ... اگر بود با رفتنت تموم میشد ... اما نشده ... تازه هرروز قویتر و تازه تر هم میشه... من به خودم که این حس رو دارم ... به تو که منو با این حس آشنا کردی ...و به عشق که این حس رو در ما ایجاد کرد ... افتخار می کنم .

می بینی ؟ ...هنوزم وقتی غمگینم تنها کسیکه آرومم می کنه توئی ..... " دردم از یار است و درمان نیز هم " .... آره بخدا .... تو علت این همه شبگریه و غزل بارونی و من از بین این همه گریه و بارون بازم به تو پناه میارم.!

"زیر این باران یکریزی که می بارد هنوز/من به چتر دستهای تو پناه آورده ام... چقدر حرف دارم که بهت بزنم.. چقدر اشک دارم که رو شونه هات بریزم ..... چقدر بوسه هست که به لبهات هدیه بدم ....میگی با این همه که رو دستم مونده ان چیکار کنم؟

من غیر از عاشق تو بودن کاری از دستم بر نمیاد .... خودت یه کاری بکن!

من اگه کسی را داشتم دیگه در به در نبودم   با غم و غربت و اندوه دیگه هم سفر نبودم اگه  زخم نخورده تو رو باور نمی کردم توی این حسار غربت با غمت سر نمی کردم

کولی شب زده بودم پشت گریه صدات کردم از پس آینه اشک تا همیشه نگاهت کردم  بعدعشق معنای مرگ  مسلخ پاییزو برگ قصه عشق و حقیقت قصه گل و تگرگ

آخه دردم درد تو بود درد دور ازمن ما بود شکل تنهایی غربت سر نوشت آدما بود با چشات دنیارو دیدم حتی من فردا رو دیدم تو ی قلبت قطره بودم  با تومن دریا رو دیدم دریا رو دیدم