اگر ماه بودم به هركجا كه بودم سراغ تو را از خدا مي گرفتم

              و اگر سنگ بودم به هركجا كه بودي

                            سر رهگذره تو جا مي گرفتم

           اما اگر ماه بودي به صد ناز شايد شبي بر لبه بام من مي نشستي

                                 و اگر سنگ بودي به هركجا كه بودم مرا مي شكستي

باورش کن منِ تازه ر! خودِ توئه!
اون غریبه که عذاب لحظه هات شُده توئه!
صورتت برات نقابه! خودتو نشون بده!
اون که تن می ده به هر نقابی که مُده توئه!

گاهی وقتا صورتت مال تو نیست
گاهی وقتا آینه هم دروغ می گه
گاهی حتی توی آینه خودتو اشتباه می گیری با یکی دیگه

اگه توی پیرهنت آتشفشون داری بیا!
اگه دست تو دست این حادثه می ذاری بیا!
خود تو زنده شده تو دل تو! رفیقکم!
اگه خواباتو شکستی اگه بیداری بیا!

فرصت تازه می خوام ، قبل از خدا نگهدار!

در حق چشمای تو ، این دل خسته ، بد کرد!

دست نوازشت رو ، پس زد و ساده رد کرد!

یه وقت دیگه می خوام واسه دوباره ساختن!

این خواهش و رد نکن ، ای گل هستی من !

نگو خدا نگهدار ! ستاره ! دست نگهدار !

نذار که جون ببازه یه عاشق بی قرار!

به تو قسم که این بار ، گریه ات نمی شه تکرار!

دیگه نمی شه تکرار ، اون همه اشک تب دار!

می خوام دوباره با تو ، یه شعر نو بسازم !

نذار به جرم دیروز ، امروزم و ببازم !

فرصت تازه می خوام تا با تو پر بگیرم!

من هنوزم می تونم به پای تو بمیرم !

گناه دیروزمو ، ببخش و بگذر از من !

هنوز مجالی مونده برای عاشق شدن

می دونستی که شدی ملکه ی این ذهن

می دونستی که شدی رویای خوابام

می دونستی که شدی متن کتابام

می دونستی که چقدر بی تو اسیرم

اسیر عشقم،بی تو می میرم

می دونستی که برام چقدر عزیزی

توی قلبو ذهنمی ، برام طبیبی

می دونستی که فقط تو رو دوست دارم

عاشق توام و فقط تو رو می پرستم

می دونستی که چقدر دلم اسیره

بی تو این ثانیه ها جونمو می گیره

می دونستی که چقدر تنهایی سخته

بی تو این فاصله ها هم پره درده

می دونستی که شدی این دلو جونم

رفتی توی پوستمو، تو گوشت و خونم

می دونستی می بینم اسمتو هرجا

سر در خیابونا،توی کتابا

می دونستی که دارم بی تو می میرم

توی این تاریکی شبام اسیرم

می دونستی که چقدر دلم گرفته

عاشق چشات شده و تنها شکسته

می دونستی که شدی مبدا فکرم

می دونستی که شدی مقصد شعرام

می دونستی که دلم پیشت اسیره

دستام یخ می زنه، بی تومی میره

نکنه ندونی و تنهایی رد شی

بشی یک مسافر و عاشق شب شی

نکنه بی تو بمیرم تو این خواب

نکنه منو بذارن زیراین خاک

چقدر سخت میشه اونوقت روزگارم

بی تو من تو این شباچه بی پناهم

لحظه هام گمشده تو دردای کالم 

کمکم کن تا ببینی بی گناهم

چقدر دوست داشتن کسی قشنگه...
چقدر عاشق کس بودن حس خوبیه...
احساس قشنگیه که کسی دوستت داشته باشه...
برق چشماش...صدای دلنشینش...گفتن دوستت دارم...دادن حلقه ی عهد و پیمان به هم که هرجا باشیم به یاد هم باشیم.
دیدن چهرش هر لحظه تو ذهنم..دنیا رو قشنگ دیدن بخاطر اون...زندگی کردن بخاطر اون......
قدم زدن لب دریا...دنبال هم دویدن روی شنهای ساحل...دیدن غروب خورشید و آرزو کردن برای غروب نکردن عشقمون...
قدم زدن شبانه زیر بارون با هم...
احساس سرما که با وجود ..... در کنارم تبدیل به گرم ترین لحظات می شد...
صحبت های شبانه که اگر در کار نبود هیچ کدوم خوابمون نمی برد...
گریه های شبانه ی من واسه ی...... وگم شدن صدای هق هق من در  گریه های ......عاشقانه خندیدن.. عاشقانه پرستیدن..حسرت یه لحظه داشتن عشق ما به دل اطرافیانمون مونده بود...
سنبل عشق جاودانه میون همه