دو رنگ و نامرد نبودم

ببخش که عاشقت بودم

خسته و دل سرد نبودم

ببخش که مثل تو نشد

خيانتو ياد بگيرم

اگر که گفتم به چشات

بزار واسه تو بميرم

ببخش اگه تو گريه هام

دو رنگي و ريا نبود

اگر که دستام مثل تو

با کسي آشنا نبود

ببخش اگه تو عشقمون

کم نمي زاشتم چيزي رو

ببخش که يادم نميره

اون روزاي پاييزي رو

لياقت دستاي تو

بيشتر از اين نبود عزيز

نه نمي خوام گريه کني

براي من اشکي نريز

لياقت چشماي تو

نگاه ِ پاک ِ من نبود

ببين چي ساختي از من

مغرور ِ عاشق ِ حسود

               نمیدونستم اون روزا حقیر و بی لیاقتی

امّا دیگه نمیخوامت دروغگوی نا مهربان

               با دیدنت تیر میکشه سرم تا مغز و استخوان

برو دیگه صدام نکن پرنده قشنگ من

                حق نداری یه چاره شی برای قلب تنگ من

من دیگه طاقت ندارم بازم ببینمت تو رو

                مثل مسافر اومدی مثل مسافر هم برو

من رو دیگه میخوای چی کار،میخوای که بازیچه م کنی؟

                بازم فریبم بدی و یواشکی ولم کنی؟

یا نمیخوای یادم بره چه کارا کردی با دلم

                سر به سرم نذار که من دیوونه نیستم،عاقلم

رفتی سراغ کسی که مهر و وفاش خیالی بود

                جیبای اون پر از پول و جیبای بنده خالی بود

پس حالا که جدا شدیم چرا ولم نمیکنی؟

                چرا عذابم میدی و دردمو تازه میکنی؟

من که بهت گفته بودم فصل خزونت میرسه

                تو جاده هوس کسی به مقصدش نمیرسه

دیگه گذشتم از دلت کجای کاری بی وفا؟

                من دیگه دوست ندارم مترسک پر ادعا